ZFŚS

Osoby uprawnione do funduszu socjalnego

Zakładowy fundusz socjalny to formy pomocy skierowane do uprawnionych pracowników. Zestawienie osób mogących korzystać ze środków finansowych funduszu socjalnego powinno być wskazane w wewnętrznym regulaminie zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i może być powieleniem zapisów art. 2 pkt. 5 ustawy z dnia 4 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996r. Nr 70, poz. 335). Artykuł ten jako osoby uprawnione wskazuje pracowników i ich rodziny, emerytów i rencistów - byłych pracowników i ich rodziny oraz inne osoby, którym pracodawca przyznał. W praktyce oznacza to, że pracodawca nie może wyłączyć z listy osób uprawnionych na przykład rencistów, nawet w przypadku odpowiednich zapisów w wewnętrznym regulaminie ZFŚS i akceptacji związków zawodowych.

Polecane:

Polecane artykuły na ZFŚS.pl

Dozwolone jest jednak powiększenie tej grupy osób o inne osoby, którym pracodawca w regulaminie świadczeń socjalnych przyznał prawo do korzystania ze środków funduszu. Najczęściej pracodawcy poszerzają krąg osób uprawnionych o pracowników tymczasowych czy zleceniobiorców. Należy przy tym pamiętać, że na osoby z rozszerzonego kręgu pracodawca nie dokonuje odpisu.

Największą grupą odbiorców funduszu są pracownicy zatrudnieni w ramach umowy o prace. Zgodnie z założeniami ustawy o opcji otrzymania świadczenia i o jego wysokości nie może decydować rodzaj umowy o pracę, długość jej trwania, wymiar etatu, staż pracy i wiele innych, nie wchodzących w skład kryteriów socjalnych. Jak wskazuje ustawa beneficjentami funduszu są również członkowie rodzin, którzy powinni być wskazani w regulaminie funduszu świadczeń socjalnych.

Ważne:

Ważne informacje na ZFŚS.pl

W praktyce są to najczęściej:
  • współmałżonkowie;
  • pozostające na utrzymaniu pracownika i wychowaniu dzieci własne, przysposobione oraz przyjęte na wychowanie w ramach rodziny zastępczej, jak również dzieci współmałżonka w wieku do lat 18 (jeżeli się uczą – do czasu ukończenia nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25. roku życia) oraz bez względu na wiek w przypadku dzieci niepełnosprawnych;
  • pozostające na utrzymaniu pracownika i wychowaniu wnuki i rodzeństwo w wieku do lat 18 (jeżeli się uczą – do czasu ukończenia nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25. roku życia);
  • pozostający we wspólnym gospodarstwie rodzice pracownika;