ZFŚS

Uznaniowy charakter funduszu świadczeń socjalnych

Na uznaniowy charakter zakładowego funduszu świadczeń socjalnych wskazują przepisy ustawy o ZFŚS, które uzależniają ewentualność dopłat i ich wysokość od oceny sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej wnioskującego o pomoc, dokonanej przez pracodawcę. W praktyce oznacza to, że pomimo ubiegania się o pomoc, pracownik na skutek oceny pracodawcy, który jest dysponentem funduszu, takiego dofinansowanie może nie otrzymać.

Jest to po części następstwem opinii funkcjonującej wśród pracowników, wskazującej, że skoro odpis na fundusz naliczany jest na każdego pracownika, to wszystkim pracownikom należy sie świadczenie w tej samej wysokości. Założenie to jest błędne i kłóci się z założeniami ustawy, która nakazuje zróżnicowanie wypłat ze względu na sytuację pracownika.

Polecane:

Polecane artykuły na ZFŚS.pl

Nie przyznanie świadczenia pracownikowi nieuprawnionemu przez przepisy wewnętrzne nie daje mu prawa do roszczenia. Charakter roszczeniowy mogą dawać jedynie zapisy regulaminowe zawarte w wewnętrznych regulacjach.(wyrok SN z 15.07.1987 r. I PRN 25/87 - OSNC 1998/12/180)

Niezgodność wydatkowania środków w sposób jednolity dla wszystkich pracowników, potwierdza także wyrok Sądu Najwyższego, który wydał opinię w tej sprawie.

Pracodawca nie może wydatkować środków w sposób niezgodny z regulaminem zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, którego postanowienia muszą być zgodne z zasadą przyznawania świadczeń według kryterium socjalnego. (wyrok SN z 20.08.2001 r. I PKN 579/00 - OSNO 2003/14/331)

Niedozwolone jest również przyznawanie świadczeń socjalnych na podstawie stażu pracy, oceny pracy czy rodzaju umowy o pracę. Potwierdza to również stanowisko Państwowej Inspekcji Pracy.


Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 4 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996r. Nr 70, poz. 335)